കരയുകയാണോ നിങ്ങള് വിഡ്ഢികളെ !
എന് ചുറ്റുമിരുന്നാര്ത്തലറുകയണോ നിങ്ങള് വിഡ്ഢികളെ!
സ്വാര്തതയാര്ന്നൊരു പല മമതകള് ഓര്തിത് നിങ്ങള് കരയുമ്പോള്,
പൊഴിയുനീല തെല്ലൊരു കണ്ണീര് നിങ്ങളെ ഓര്തെന് മനധാരില്
ജഡവും അതൊത്തീകര്മ്മവും ഒഴിയുംപോലൊരു
സുഖമോ നിങ്ങള് അറിയുനീല
എനോടോത്തൊരു സ്മരണകള് ഓര്തിത്
സമയം കളയരുതേ നിങ്ങള്,
പോവുക പോവുക ! നിങ്ങള് കരയാതെ
പോവുക പോവുക ! നിങ്ങള് ചെറു ചിരിയോടെ
ഇനി ഇല്ലൊരു ബന്ധം ഈയൊരു ഭൂവില് നമ്മള് തമ്മില് ഒരു നാളും!
പെറ്റൊരു വയറില് നിന്നൊരു കണ്ണീര് വന്നെന് ചത്തൊരു കവിളില് വീഴുമ്പോള്,
ചത്തഴുതെങ്കിലും ചെറിയൊരു വേദന എന് പുക്കിളില് ഞാനിത് പേറുന്നു..
പറയട്ടെ, ഞാനെന് അമ്മയോടരുളട്ടെ,
അരുതരുതീ കണ്ണീര് വാര്തിതു കരയരുതെ..
അറിവിന് ഒഴിവില്, നാട്ട്യമെടുക്കും, അലറികരയും, ഈയൊരു വിഡ്ഢികളെപ്പോല്,
നീയും കരയുകയാണോ? നീയും കരുതുകയാണോ ഗുരുനാതെ
നിന്നുടെ മുന്നില് പൂവുകള് പൂകി പെട്ടിയില് പെട്ടൊരു ജഡമൊ ഞാനെന്ന്?
അരുതരുതീ കണ്ണീര് വാര്തിതു കരയരുതെ...
നിന്നുടെ മകനാം ഞാനോയിന്നിത് നിന്നുടെ ഉടലില് ചേരുന്നു !
pardon the spelling mistakes in malayalam...they are the limitations of the fonts for translation...
ReplyDelete